Η αλλαγή δεν μπορεί να συμβεί χωρίς δυσφορία, καθώς ο εγκέφαλος χρειάζεται επαναλαμβανόμενη έκθεση σε αυτό που φοβόμαστε για να «μάθει» ότι δεν υπάρχει πραγματικός κίνδυνος. Κάθε φορά που αποφεύγουμε, ενισχύουμε τον φόβο και αποδυναμώνουμε την ψυχοσωματική μας ανθεκτικότητα. Αντίθετα, μέσα από τη δράση παρά τον φόβο, ενεργοποιείται η νευροπλαστικότητα και δημιουργούνται νέα, πιο λειτουργικά μοτίβα συμπεριφοράς.

Ο λόγος που δυσκολευόμαστε να αλλάξουμε δεν είναι έλλειψη θέλησης, αλλά ο τρόπος που λειτουργεί ο εγκέφαλος. Σε αυτό το άρθρο αναλύουμε τη νευροβιολογία της αντίστασης στην αλλαγή και πώς μπορεί να ξεπεραστεί μέσα από ρύθμιση εγκεφάλου, συναισθήματος και σώματος.